BEBEK VE EBEVEYN DÜNYASININ EN MERAKLI GAZETESİ

İçten bir doğum anonsu

Haber/Köşe yazısı

aglayanbebek-bd

“Sevgili dostlar ve ailemiz,

Jen ve ben sizlere oğlumuz Jasper Heusen-Gravenstein’ın 21 Mayıs 4:56’da dünyaya geldiğini duyururken son derece dehşete kapılmış durumdayız. Dokuz ay boyunca bu yaratığın kime benzeyeceğini merak edip durduk. İşte, nihayet biliyoruz: O, menfur planları ve büyükbabası Jim’in burnuyla, en korkulu rüyalarımızın gerçeğe dönüşmüş hâli.”

Brooklyn’li yazar Kira Garcia, The New Yorker‘daki 30 Haziran tarihli köşesinde samimi ve sansürsüz bir doğum anonsuna yer verdi. Yazının tamamı şöyle:

Üç buçuk kilo doğan Jasper küçük olabilir ama bizim en ilkel korkularımızı uyandıracak kadar büyük. Bizi şimdiden şunun gibi cevap verilemeyecek bir soruyla aklımızı yitirmenin eşiğine getirdi: Yalnızca kör öfkesine ve anlaşılamayan ihtiyaçlarına tercüman olan aralıksız ve insanın kanını donduran çığlıklar atan bir yaratığın hayatını nasıl idame ettireceğiz? Ya korkumuzun kokusunu alır, bir sırtlan gibi içgüdüsel olarak saldırmaya başlarsa? House of Cards’ın son sezonunu bitireceğimiz günleri görecek miyiz?

Jasper balina desenli organik pamuk tulumu (teşekkürler Megan teyzesi!) içinde aşırı sevimli görünüyor; bu, dikkatimizi düpedüz -ürpertici derecede etkileyici- psikolojik işkencelerinden bir süreliğine dağıtan şirin bir avuntu. Gündüzümüz gecemiz, delik deşik uyuduğumuz dakikalar ve Jasper’in şaşırtıcı derecede pahalı organik beziyle girdiği biyolojik harp dolayısıyla birbirine karıştı. Bir zamanlar tadını çıkardığımız halde şimdi yıkanmayan mahkumlar gibi kendi dairemizde yavan bir varoluş sürdürüyoruz. Jen ve ben, uzak olmayan bir gelecekte, bu ufacık tiranın, henüz bizi ortadan kaldırmadan, gözüne girmeyi umuyoruz sadece.

Her ikimiz de başa çıkma mekanizmaları geliştirdik. Jen vaktinin çoğunu bebek odasına sinip Malbec ve The Wendy Williams Show’u izleyerek geçiriyor. Bana gelince, ben kendimi sık sık bilgisayar başında, fare imleci Ulan Batar’a tek yön gidiş bileti satın al butonu üzerinde gezinirken bularak uykumdan sıçrıyorum.

İki iyi eğitimli, yetkin yetişkinin nasıl bu kadar çaresizliğe düştüğünü merak ediyor olabilirsiniz. Kendimizden başka suçlayabileceğimiz kimse yok. Son çıkan “caps”lerin ne olduğunu bize açıklayacak birine en erken 2030’da ihtiyaç duyacağımızı ileri sürerdim. Şimdi saflığımızı düşününce gözlerim yaşarıyor.

En kötüsü, sanırım bir Stockholm Sendromu baş gösteriyor- daha bu sabah Jen’i St. Ann’deki eğitim ücretlerini incelerken yakaladım, oysa ihtiyacımız olan son şey yarattığımız bu minik zalimi yüreklendirmek. Küresel düzeyde yol açacağı hasarı düşününce titriyorum.

Lütfen yardım gönderin (ya da yemek),

Rob ve Jen

Haber

Rocky bebek ısınıyor

ABD’de bir bebek, oyuncu Sylvester Stallone’un canlandırdığı Rocky Balboa karakterini iki buçuk dakika
EN YUKARI